Wanneer welke commerciële overeenkomst?

De meest voorkomende overeenkomsten waarmee het gros van mijn clientèle te maken krijgt, zijn de arbeidsovereenkomst, de agentuurovereenkomst, de overeenkomst van opdracht, de vennootschap onder firma (vof) en de samenwerkingsovereenkomst.

Voor wat betreft de eerste drie overeenkomsten krijgt de ‘zwakkere partij’ extra aandacht van de wetgever: de werknemer, de agent en de opdrachtnemer worden tegen de mogelijke willekeur van een machtigere partij beschermd. De werknemer het meest, de agent iets minder (geen gezagsverhouding) en de opdrachtnemer geniet nauwelijks nog extra bescherming. Even kort door de bocht: de enige bescherming die de opdrachtnemer geniet is dat hij voor zijn werkzaamheden betaald moet worden.

Indien een bedrijf een overeenkomst wil aangaan, zal goed gekeken moeten worden hoe de verhoudingen liggen. In hoeverre er sprake is van een gezagsverhouding zal daarbij de hoofdrol spelen. Ook de Belastingdienst is alert op de gezagsverhouding. Legio de contracten van opdracht waarbij nauwkeurig bepaald wordt waar en hoe de opdrachtnemer te werken heeft. Komt daar ook nog eens bij dat de opdrachtnemer verder geen andere opdrachtgevers heeft met omzet van enige omvang, of nauwelijks bedrijfseconomisch risico loopt (bijvoorbeeld wordt bij ziekte doorbetaald!), dan wordt de overeenkomst al snel gekwalificeerd als arbeidsovereenkomst. In het artikel ‘Freelancer, fiscus en VAR’ heb ik nauwkeurig omschreven op welke wijze bepaald kan worden wanneer sprake is – of zou kunnen zijn – van een gezagsverhouding.

Op hiërarchisch gelijkwaardig niveau zijn daar nog de vof, waarbij twee of meer personen onder dezelfde handelsnaam naar buiten treden om handel te drijven, en de samenwerkingsovereenkomst. Als personen onder de zelfde naam handel drijven dan kan men ervan uitgaan dat zij een vof vormen. De verplichting bestaat om zich dan in te schrijven in het handelsregister. Zo niet, dan zijn alle vennoten hoofdelijk aansprakelijk voor alle daden gepleegd namens de vof. In een vennootschapsovereenkomst kunnen de vennoten hun bevoegdheden en aansprakelijkheden (onderling) bepalen. Indien de bevoegdheden van de vennoten openbaar bekend gemaakt worden in het handelsregister, wordt de hoofdelijke aansprakelijkheid in ieder geval beperkt.

Een samenwerkingsovereenkomst gaan bedrijven veelal aan indien zij hun kennis en kunde willen samenvoegen in een project. Veelal gaat het dan om marketing- of onderzoeksprojecten. Een samenwerkingsovereenkomst heeft meestal een streng geheimhoudingsbeding. Bij zo een overeenkomst let ik meestal goed op de wijze waarop partijen uit elkaar kunnen gaan en wie welke investeringen doet. Het liefst zet ik er een bepaling in met een vast bedrag voor degene die met het project verder gaat. Uiteraard mag in zo een geval niet een non-concurrentiebeding vergeten worden voor de partij die uitbetaald krijgt.

Share on LinkedInShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someone